ایمپلنت های دندانی زیرکونیا در مقابل ایمپلنت تیتانیوم

بیماران دندانپزشکی به طور فزاینده ای نگران موادی هستند که با بدن آنها در تماس است و تأثیری که می تواند بر سلامت آنها داشته باشد. هنگام قرار دادن ایمپلنت های دندانی، همیشه ایده آل است که از حداقل مواد واکنش پذیر و کمترین سمیت ممکن استفاده شود. همچنین ارزیابی استحکام، موفقیت بالینی و سایر عوامل مرتبط چنین موادی مهم است.

در طول سال ها، این روند به سمت اجتناب از قرار دادن فلزات در بدن ما بوده است. یک ماده جایگزین برای تیتانیوم به شکل زیرکونیا برای ایمپلنت های دندانی وجود دارد. بیماران آگاه به سلامت اغلب می پرسند، "آیا ایمپلنت های دندانی زیرکونیا بهتر از تیتانیوم هستند؟" پاسخ به این سوال ساده نیست، زیرا درک مزایای بالقوه، محدودیت ها، خطرات و سایر عوامل مهم است.

ایمپلنت زیرکونیا چیست؟

ایمپلنت های دندانی تجهیزات پزشکی هستند که برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده می شوند. از دهه 1960، ایمپلنت های تیتانیوم استاندارد صنعت بوده اند. با دهه‌ها موفقیت و نوآوری بالینی، ایمپلنت‌های تیتانیوم به یکی از موفق‌ترین دستگاه‌های پزشکی در تمام پزشکی با نرخ موفقیت بلندمدت 94-97% تبدیل شده‌اند.

ایمپلنت زیرکونیا جایگزینی برای کاشت تیتانیومی است. آنها در سال 1987 منتشر شدند و اخیراً در کنار دندانپزشکی کل نگر توجه بیشتری را به خود جلب کرده و در حال تحقیق هستند.

ایمپلنت های زیرکونیا از چه ساخته شده اند

ایمپلنت‌های دندانی زیرکونیا معمولاً به‌عنوان یک ماده غیر فلزی و «سرامیکی» به بازار عرضه می‌شوند که رنگ آن مانند دندان‌های طبیعی سفید است و دارای مزایای مشابه کاشت‌های تیتانیوم سنتی است. به اندازه کافی جالب است که زیرکونیوم دارای عدد اتمی 40 است که آن را تبدیل به یک فلز انتقالی می کند. ایمپلنت های زیرکونیا به شکل اکسید زیرکونیوم (که اغلب به عنوان زیرکونیا شناخته می شود) تولید می شوند. هر سرامیک دارای ساختار کریستالی است که شامل اتم های فلزی و غیرفلزی است، اما این ترکیب هرگز به عنوان فلز شناخته نمی شود. افزودن اکسید ساختار ترکیب، رفتار و نام آن را تغییر می دهد.

سطوح کاشت سنتی تیتانیوم به شکل اکسید تیتانیوم استفاده می شود، پس چرا آنها یک فلز در نظر گرفته می شوند؟ دلیل آن این است که ایمپلنت های تیتانیوم رنگ فلز خاکستری و ایمپلنت های زیرکونیا سفید هستند. تفاوت ساده در رنگ یکی از دلایل اصلی توسعه این ایمپلنت ها و محبوبیت در بین عموم مردم است. ادعاهای زیادی مبنی بر ترمیم غیر زیبایی ایمپلنت ناشی از رنگ خاکستری ایمپلنت تیتانیوم وجود دارد. با این حال، با قرار دادن مناسب از طریق یک پروتکل جراحی هدایت شده سه بعدی و استفاده از زیرکونیای سفید برای مواد اباتمنت، می‌توانیم به طور مکرر نتایج بسیار زیبایی را برای بیماران خود دریافت کنیم.

آیا ایمپلنت های دندانی زیرکونیا بهتر از تیتانیوم هستند؟

مطالعات نشان داده است که ایمپلنت های تیتانیوم و زیرکونیا استخوانی بسیار شبیه به تماس ایمپلنت دارند این مقدار استخوانی است که با ایمپلنت در تماس است و ثبات ایمپلنت را در دهان بیمار تعیین می کند. فقط با این حساب، ماده تفاوت زیادی ایجاد نمی کند، با این حال، عوامل دیگری وجود دارد که ایمپلنت زیرکونیا را خطرناک تر می کند.

آیا ایمپلنت های دندانی زیرکونیا ایمن هستند؟

همانطور که در بالا بحث کردیم، درک مزایای بالقوه، محدودیت ها، خطرات و سایر عوامل مرتبط با ایمپلنت زیرکونیا مهم است. در اینجا چیزی است که هنگام تصمیم گیری بین ایمپلنت دندان زیرکونیا و تیتانیوم باید بدانید:

1. آلرژی به تیتانیوم شاید بزرگترین نگرانی بیماران این باشد که آیا به تیتانیوم حساسیت دارند یا خیر. در واقع، بسیار نادر است که افراد حساسیت واقعی به تیتانیوم داشته باشند. مطالعات نشان داده است که میزان شیوع بسیار پایین 0.6٪ از بیماران به تیتانیوم حساسیت دارند. تست های پچ به دلیل حساسیت ضعیف استفاده محدودی دارند و تست تایید شده برای تشخیص حساسیت تیتانیوم تست MELISA است. این آزمایش همچنین برای نشان دادن مثبت کاذب شناخته شده است.

2. ایمپلنت زیرکونیا را معمولا نمی توان در زیر لثه رها کرد تا ترمیم شود. فرآیندی که طی آن ایمپلنت دندانی به استخوان ثابت می شود، osseointegration نامیده می شود. این فرآیند معمولاً حدود 6 ماه طول می کشد. هنگامی که ایمپلنت‌های دندانی با جراحی قرار می‌گیرند، باید مقدار گشتاور یا ثبات اولیه خاصی داشته باشند. ایمپلنت‌هایی که از ثبات اولیه خوبی برخوردار نیستند، باید به مدت 3-6 ماه پس از گذاشتن زیر لثه‌ها رها شوند. اکثر ایمپلنت های دندانی زیرکونیا به دلیل طراحی "یک تکه" خود نمی توانند در زیر لثه ترمیم شوند، به این معنی که اباتمنت قابل جابجایی ندارند بلکه دارای پایه ای هستند که روی ایمپلنت ثابت می شود.

3. وقتی زیرکونیا تنظیم می‌شود، ریزترک‌ها شکل می‌گیرند و می‌توانند باعث شکستگی شوند. ادبیات مرتبط نشان می‌دهد که اگرچه زیرکونیا یک ماده بسیار "قوی" در نیروهای فشاری است، اما خمش زیادی ندارد و می‌تواند شکسته شود. این امر به ویژه هنگامی آشکار می شود که زیرکونیا با فرز دندانی تنظیم شود. برخلاف برخی دیگر از مواد دندانی، وقتی زیرکونیا تنظیم می شود، ریزترک هایی ایجاد می شود که در نهایت منجر به شکستگی تاج یا حتی ایمپلنت زیرکونیا می شود. در ایمپلنت های سنتی، ایمپلنت هرگز تنظیم نمی شود. از آنجایی که ایمپلنت زیرکونیا یک طرح یک تکه است، دندانپزشک باید قسمت بالایی ایمپلنت را آماده کند تا آن را برای دهان هر بیمار سفارشی کند. این زمانی است که ریزترک ها شروع می شوند و می توانند حتی باعث شکستگی شوند و ایمپلنت باید برداشته شود.

4. ایمپلنت های زیرکونیایی با قطر کم مستعد شکستگی هستند ایمپلنت های زیرکونیایی بیشتر از ایمپلنت های تیتانیومی در معرض ترک خوردن هستند.

    

5. روکش های ایمپلنت زیرکونیا معمولاً فقط می توانند سیمان شوند در دندانپزشکی سنتی ایمپلنت، تاج دندان را می توان با سیمان یا با پیچ نگه داشت. اکثر ایمپلنت های زیرکونیا مورد تایید FDA "طرح یک تکه" هستند، به این معنی که باید تاج های سیمانی داشته باشند. شاید این مشکل به نظر نرسد، اما اینطور است. بافت های اطراف دندان و اطراف ایمپلنت ها بسیار متفاوت هستند و سیمان می تواند مشکلات زیادی را برای استخوان و بافت های اطراف ایمپلنت ایجاد کند. دکتر Wadhwani در بسیاری از مقالات تحقیقاتی (2010-2016) ثابت کرده است که سیمان دندانی می‌تواند در بافت‌ها گیر کند، باعث التهاب و تحلیل استخوان شود، باکتری‌ها را در خود جای داده و حتی می‌تواند باعث شکست ایمپلنت دندان شود. به همین دلیل است که پزشکان ما همیشه در تلاش هستند تا ایمپلنت‌هایی را از طریق جراحی هدایت‌شونده دیجیتال سه‌بعدی قرار دهند تا بتوانند از روکش‌های دارای پیچ استفاده کنند و سیمان دندانی را از سیستم ایمپلنت خارج کنند.

    

6. درمان های کامل دهان را نمی توان با اباتمنت های یک تکه کامل کرد

   بسیاری از بیماران ایمپلنت تمام دندان های خود را از دست داده اند یا نیاز به تعویض تمام دندان های خود دارند. این یک راه عالی برای بازگرداندن اعتماد به نفس، کارایی جویدن و کیفیت زندگی است. اغلب اوقات، این تغییر زندگی برای بیماران ایمپلنت دندانی است. این نوع درمان نیاز به برنامه ریزی و اجرای زیادی توسط دندانپزشک دارد تا نتایج زیبایی و عملکردی برتر داشته باشد. اباتمنت‌های سفارشی و ترمیم‌های پیچ‌دار برای درمان کامل قوس یا ایمپلنت کامل دهان لازم است. به دلیل طراحی یک تکه ایمپلنت زیرکونیا، انجام این کار غیرممکن خواهد بود.

نتیجه گیری در مورد ایمپلنت های دندانی زیرکونیا

هر دو تیتانیوم و زیرکونیا مواد بسیار بیواینرت هستند، به این معنی که باعث التهاب موضعی نمی شوند و توسط بدن دفع نمی شوند.