چه نوع کوره ای برای زینترینگ استفاده می شود؟

 

هنگامی که یک آزمایشگاه دندانپزشکی با زیرکونیا شروع به کار می کند، یکی از اولین سوالات تجهیزات معمولاً بسیار ساده است:

در واقع چه نوع کوره ای برای پخت استفاده می شود؟

در ابتدا، پاسخ واضح به نظر می رسد.

زیرکونیا باید در دمای بالا پخته شود، بنابراین آزمایشگاه به یک کوره پخت{0} با دمای بالا نیاز دارد.

با این حال، هنگامی که شروع به مقایسه انواع مختلف تجهیزات می کنید، این سوال پیچیده تر می شود.

کوره‌های مقاومت الکتریکی معمولی، کوره‌های پخت سریع، کوره‌های با استفاده از عناصر گرمایش دی‌سیل‌کش مولیبدن (MoSi2)، کوره‌های با استفاده از عناصر کاربید سیلیکون (SiC) و سایر فن‌آوری‌های گرمایش، از جمله مایکروویو و سیستم‌های القایی وجود دارد.

برای آزمایشگاه یا توزیع کننده ای که برای اولین بار به این تجهیزات نگاه می کند، این اصطلاحات به راحتی می توانند گیج کننده شوند.

از دیدگاه تحقیق و توسعه، من فکر می‌کنم سوال مفیدتر این نیست که:

"کدام نوع کوره بهترین است؟"

یک سوال کاربردی تر این است:

"کدام روش گرمایش و پیکربندی کوره با مواد زیرکونیایی، حجم تولید و برنامه های پخت که آزمایشگاه واقعا استفاده می کند مطابقت دارد؟"

این به ما نقطه شروع بهتری برای مقایسه کوره های مختلف می دهد.

کوره مورد استفاده برای زیرکونیا با کوره سرامیکی معمولی متفاوت است

اولین تمایز احتمالاً مهم ترین است.

کوره پخت سرامیک دندانپزشکی معمولی و کوره پخت زیرکونیا فقط به این دلیل که هر دو در آزمایشگاه های دندانپزشکی استفاده می شوند قابل تعویض نیستند.

فرآیندهای پخت سنتی سرامیک معمولاً در دماهای بسیار پایین تری انجام می شود.

تف جوشی زیرکونیا فرآیندی با دمای{0}بالا است، با بسیاری از برنامه‌های زیرکونیای دندانی که بسته به ماده و چرخه توصیه‌شده سازنده، در محدوده 1450-1600 درجه کار می‌کنند.

به عنوان مثال، سری LHT ../17 D دندانپزشکی Nabertherm برای پخت زیرکونیایی تا 1650 درجه مشخص شده است و سازنده عناصر گرمایش دی سیلیسید مولیبدن را برای این کوره ها فهرست می کند. بسته به مدل، شرکت ظرفیت تا 30 یا 75 تک کرون در هر چرخه را فهرست می کند.

این یک نقطه شروع ساده به ما می دهد:

یک کوره برای زیرکونیا به جای پخت سرامیک معمولی باید بر اساس پخت{0}در دمای بالا طراحی شود.

با این حال، حداکثر دما تنها بخشی از مشخصات است.

عناصر گرمایشی، طراحی محفظه، عایق بندی، کنترل دما، رفتار سرمایش، تنظیمات برنامه و منطقه بارگیری قابل استفاده، همگی بر نحوه عملکرد کوره در استفاده واقعی تأثیر می گذارند.

بنابراین، چه نوع کوره هایی استفاده می شود؟

روش های مختلفی برای طبقه بندی کوره های پخت زیرکونیا وجود دارد.

یک راه این است که به فناوری گرمایش نگاه کنید:

گرمایش با مقاومت الکتریکی

گرمایش مایکروویو

گرمایش القایی

راه دیگر این است که به گردش کار تف جوشی نگاه کنید:

تف جوشی معمولی

پخت سرعت

زینترینگ سریع یا بالا-

کوره های مقاومت الکتریکی را نیز می توان بر اساس عناصر گرمایشی که استفاده می کنند تقسیم کرد.

دو نوع که معمولاً در کوره های زیرکونیای دندانی با آن مواجه می شوند عبارتند از:

دی سیلیس مولیبدن (MoSi2)

و

کاربید سیلیکون (SiC).

اینها صرفاً نامهای متفاوتی برای یک جزء نیستند.

آنها ویژگی های الکتریکی و حرارتی متفاوتی دارند و این تفاوت ها می تواند بر نحوه طراحی و عملکرد یک کوره تأثیر بگذارد.

1. کوره های زینترینگ مقاومت الکتریکی

آشناترین نوع کوره زیرکونیا دندانپزشکی، کوره مقاومت الکتریکی است.

اصل اساسی نسبتاً ساده است.

انرژی الکتریکی از یک عنصر گرمایش مقاومتی عبور می کند.

عنصر گرم می شود.

گرما به داخل محفظه کوره منتقل می شود.

سپس ترمیم های زیرکونیا مطابق با چرخه دمایی برنامه ریزی شده گرم می شوند.

این نوع کوره به طور گسترده برای پردازش زیرکونیا دندان استفاده می شود.

مروری بر فن‌آوری‌های پخت زیرکونیا، کوره‌های معمولی را با استفاده از عناصر گرمایش مقاومتی توصیف می‌کند و خاطرنشان می‌کند که سیستم‌های معمولی معمولاً بسته به پیکربندی کوره، می‌توانند نرخ گرمایش را در محدوده تقریباً 40 تا 70 درجه در دقیقه به دست آورند.

نرخ گرمایش واقعی یک کوره خاص بسته به طراحی آن و برنامه انتخابی می تواند کمتر یا بیشتر باشد، بنابراین این محدوده نباید به عنوان یک مشخصات جهانی در نظر گرفته شود.

نکته اصلی این است که گرمایش با مقاومت الکتریکی یک روش متداول برای پخت زیرکونیای دندانی است.

چرا گرمایش با مقاومت الکتریکی بسیار رایج است؟

یک دلیل سطح کنترل دما است که می تواند ارائه دهد.

کوره را می‌توان با یک نمایه زمانی{0}معین دمایی برنامه‌ریزی کرد.

به عنوان مثال:

دمای اتاق

↓

گرمایش کنترل شده

↓

دمای پخت هدف

↓

دوره برگزاری

↓

خنک کننده کنترل شده

این نوع کنترل به کوره اجازه می دهد تا برنامه های پخت متفاوتی را برای مواد مختلف زیرکونیایی دنبال کند.

یک آزمایشگاه ممکن است چندین برنامه ذخیره شده در کوره برای مواد مختلف داشته باشد.

بنابراین می‌توان از همان کوره اولیه برای پخت زیرکونیایی معمولی، سیکل‌های{0}}سریع پخت سریع و سایر برنامه‌های خاص- مواد استفاده کرد، مشروط بر اینکه تجهیزات بتوانند شرایط مورد نیاز را تولید کنند.

این انعطاف پذیری یکی از دلایل رایج باقی ماندن کوره های مقاومت الکتریکی در آزمایشگاه های دندانپزشکی است.

2. عناصر گرمایش MoSi2

هنگامی که مردم شروع به مقایسه کوره های پخت زیرکونیا می کنند، اغلب با اصطلاح MoSi2 مواجه می شوند.

MoSi2 مخفف دی سیلیس مولیبدن است.

این یک ماده{0}}گرم کننده با دمای بالا است که معمولاً در کوره های پخت زیرکونیا استفاده می شود.

یک مقاله فنی منتشر شده توسط Ceramic Applications MoSi2 و SiC را به عنوان دو نوع عنصر گرمایش{0} اصلی موجود در کوره‌های زیرکونیای دندانی توصیف می‌کند. این نشان می دهد که عناصر MoSi2 را می توان در دماهای تا حدود 1750 درجه، بسته به کیفیت عنصر و طراحی کوره استفاده کرد، در حالی که عناصر SiC معمولاً در دمای حداکثر پایین تر استفاده می شوند.

همان منبع گزارش می دهد که عناصر MoSi2 می توانند بار قدرت سطحی بالاتر از 25 وات بر سانتی متر مربع داشته باشند و در مورد گرمایش تا 1550 درجه در کمتر از 15 دقیقه تحت شرایط تجهیزات خاص صحبت می کنند.

این بدان معنا نیست که هر کوره MoSi2 با آن سرعت گرم می شود.

ساختار کوره، آرایش المنت، عایق، کنترل قدرت، و تنظیمات کنترل دما{0}همگی بر نرخ گرمایش واقعی تأثیر می‌گذارند.

با این حال، این مثال نشان می‌دهد که چرا MoSi2 معمولاً با برنامه‌های{0}در دمای بالا و گرمایش نسبتاً سریع مرتبط است.

ویژگی MoSi2 چیست؟

یکی از مشخصه های MoSi2 لایه محافظی مبتنی بر سیلیس-است که در طول عملیات در دمای بالا بر روی سطح تشکیل می شود.

این لایه اکسیدی نقش مهمی در حفاظت از عنصر در دمای بالا ایفا می کند.

بنابراین عنصر گرمایش با سیم گرمایش فلزی ساده کاملاً متفاوت است.

برای یک کوره زیرکونیا، این مهم است زیرا کوره ممکن است زمان قابل توجهی را در دمای حدود 1500 درجه یا بالاتر بگذراند.

عناصر گرمایشی باید در برابر چرخه‌های مکرر-درجه حرارت بالا مقاومت کنند.

بنابراین انتخاب عنصر گرمایش فقط یک تصمیم جزئی نیست. این بخشی از طراحی حرارتی کلی کوره است.

3. عناصر گرمایش SiC

یکی دیگر از عناصر گرمایی که آزمایشگاه ها ممکن است با آن مواجه شوند کاربید سیلیکون (SiC) است.

عناصر گرمایش SiC همچنین در کوره‌های زینترینگ دندانی با دمای بالا استفاده شده است.

در مقایسه با MoSi2، آنها ویژگی های الکتریکی و حرارتی متفاوتی دارند.

یک مقایسه فنی منتشر شده در Ceramic Applications گزارش داد که عناصر SiC معمولاً تا حدود 1530 درجه استفاده می شوند، در حالی که MoSi2 بسته به عنصر و طراحی کوره می تواند در دماهای بسیار بالاتر عمل کند.

این تفاوت هنگام نگاه کردن به مشخصات کوره مفید است.

اگر یک آزمایشگاه عمدتاً از مواد زیرکونیایی استفاده می‌کند که چرخه‌های توصیه‌شده آن‌ها در پایین‌ترین{0}}محدوده دمای بالا باشد، ممکن است یک سیستم مبتنی بر SiC{1}}از نظر فنی مناسب باشد.

اگر آزمایشگاه به حداکثر دمای بالاتر یا نرخ گرمایش معینی نیاز دارد، بسته به طراحی کوره و برنامه های پخت مورد نیاز، MoSi2 ممکن است گزینه مناسبی باشد.

به همین دلیل، من این سوال را به سادگی اینگونه توصیف نمی کنم:

"آیا MoSi2 بهتر از SiC است؟"

یک سوال مفیدتر این است:

"آزمایشگاه برای انجام چه کاری به کوره نیاز دارد؟"

4. پخت مایکروویو چطور؟

تف جوشی در مایکروویو یکی دیگر از فناوری هایی است که برای زیرکونیا مورد مطالعه قرار گرفته است.

برخلاف گرمایش مقاومتی معمولی، سیستم های مایکروویو از انرژی الکترومغناطیسی برای گرم کردن مواد استفاده می کنند.

این روش ورود انرژی به زیرکونیا و سیستم اطراف را تغییر می دهد.

تف جوشی در مایکروویو توجه تحقیقاتی را به خود جلب کرده است زیرا به طور بالقوه می تواند زمان پردازش را کاهش دهد و رفتار گرمایشی متفاوتی را در مقایسه با گرمایش مقاومتی معمولی ایجاد کند.

با این حال، تف جوشی مایکروویو صرفاً جایگزینی عناصر گرمایشی در یک کوره دندانپزشکی معمولی نیست.

سیستم مایکروویو به تجهیزات و روش های کنترل متفاوتی نیاز دارد.

همچنین تمایز بین فناوری ای که به صورت تجربی مورد مطالعه یا نشان داده شده است و فناوری که معمولاً در آزمایشگاه های دندانپزشکی روزمره استفاده می شود، مفید است.

برای آزمایشگاهی که یک کوره را خریداری می کند، سؤال عملی این است که آیا این فناوری گردش کار مشخصی برای مواد زیرکونیایی خاص مورد استفاده دارد یا خیر.

5. تف جوشی القایی

القایی فناوری دیگری است که برای زیرکونیا مورد بررسی قرار گرفته است.

اصل دوباره متفاوت است.

به جای تکیه بر یک عنصر مقاومت معمولی برای گرم کردن محفظه، از یک میدان الکترومغناطیسی متناوب برای تولید گرما از طریق یک گیرنده رسانای الکتریکی یا یک سیستم مرتبط استفاده می‌شود.

بررسی سیستماتیک فن‌آوری‌های تف جوشی زیرکونیا، گرمایش القایی را به عنوان یک رویکرد گرمایشی با کمک میدانی توصیف می‌کند و خاطرنشان می‌کند که می‌تواند به نرخ گرمایش بالاتری نسبت به کوره‌های مقاومتی معمولی دست یابد.

این بررسی همچنین در مورد پروتکل‌های سرعت بالا گزارش‌شده-شامل نرخ گرمایش تقریباً 50 تا 100 درجه در دقیقه و نگهداری در حدود 1570-1590 درجه به مدت 10 دقیقه در برخی تنظیمات تحقیقاتی بحث می‌کند.

این اعداد نباید به عنوان یک برنامه القایی{0}}همگانی تفسیر شوند.

دما و چرخه مناسب همچنان به مواد زیرکونیا و تجهیزات خاص مورد استفاده بستگی دارد.

برای یک آزمایشگاه دندانپزشکی، نرخ گرمایش بالا به طور خودکار به این معنی نیست که هر بلوک زیرکونیا را می توان با استفاده از آن چرخه پردازش کرد.

پخت متعارف، سرعت و سریع یکسان نیستند

منبع دیگر سردرگمی کلمه "سریع" است.

یک آزمایشگاه ممکن است عباراتی مانند:

تف جوشی معمولی

پخت سرعت

پخت سریع

پخت-سرعت بالا

این اصطلاحات به هم مرتبط هستند، اما لزوماً نام های استاندارد شده ای برای فرآیند مشابه نیستند.

بررسی اخیر فناوری‌های زینترینگ زیرکونیا، پخت سریع را به عنوان فرآیندی توصیف می‌کند که می‌تواند تقریباً 30 تا 120 دقیقه طول بکشد، با استفاده از یک کوره معمولی با نرخ گرمایش سریع‌تر.

همچنین نمونه‌ای از یک برنامه زمان‌بندی سرعت-شامل یک رمپ 17 درجه در دقیقه، یک دوره نگهداری 35 دقیقه‌ای در 1540 درجه و به دنبال آن خنک‌سازی کنترل‌شده ارائه می‌کند.

برنامه دقیق به مواد- وابسته است.

برای خریداران، این نکته مهمی است که باید بررسی شود.

وقتی سازنده می گوید:

"این یک کوره پخت سریع-است."

سوال بعدی باید این باشد:

"کدام مواد زیرکونیایی با برنامه سریع آزمایش شده اند؟"

این سوال اطلاعات مفیدتری نسبت به بررسی زمان چرخه به تنهایی ارائه می دهد.

چرا هر زیرکونیایی نمی تواند سریع زینتر شود؟

این سوال اغلب مطرح می شود.

دلیل آن این است که زیرکونیا یک فرمول واحد نیست.

مواد مختلف زیرکونیا می توانند ترکیبات، ویژگی های پودر و ریزساختارهای متفاوتی داشته باشند.

بنابراین شرایط پخت توصیه شده آنها می تواند متفاوت باشد.

برخی از تولیدکنندگان زیرکونیا برنامه‌های پخت{0}سریع را برای محصولات خاص منتشر می‌کنند.

دیگران ممکن است چرخه های معمولی را توصیه کنند.

به عنوان مثال، برنامه‌های پخت زیرکونیا کاتانا منتشر شده، بین برنامه‌های معمولی و سریع، با دمای اوج، نرخ گرمایش، و زمان‌های نگهداری متفاوت تمایز قائل می‌شوند. اطلاعات منتشر شده سازنده همچنین مشخص می کند که کدام ترمیم ها را می توان با استفاده از چرخه سریع پردازش کرد.

این مثال خوبی است از اینکه چرا کوره و مواد باید با هم در نظر گرفته شوند.

کوره ای که قادر به گرم کردن سریع باشد، به طور خودکار هر زیرکونیا را برای پخت سریع مناسب نمی کند.

آزمایشگاه واقعاً به چه چیزی نیاز دارد؟

اینجاست که تصمیم گیری تجهیزات عملی می شود.

دو آزمایشگاه را تصور کنید.

آزمایشگاه A

این آزمایشگاه عمدتاً ترمیم های مرسوم زیرکونیا را تولید می کند.

هر روز چندین دسته اجرا می کند.

زمان چرخه مرتبط است، اما نیازی به رسیدگی فوری به هر پرونده نیست.

برای این آزمایشگاه، یک کوره معمولی با مقاومت الکتریکی با دمای بالا-ممکن است کاملاً کافی باشد.

آزمایشگاه B

این آزمایشگاه اغلب موارد مشابه-روزانه را دریافت می‌کند.

صبح ترمیم‌ها را آسیاب می‌کند و نیاز به پخت کامل در یک پنجره بسیار کوتاه‌تر دارد.

برای این آزمایشگاه، کوره ای با قابلیت پخت سریع-تأیید شده ممکن است مفیدتر باشد.

این دو آزمایشگاه لزوماً به کوره یکسانی نیاز ندارند.

هیچ کدام انتخاب اشتباهی انجام نمی دهند.

نیازهای تولید آنها به سادگی متفاوت است.

در مورد یک کوره کوچک چطور؟

کوره های سینترینگ دندانپزشکی کوچک یک مزیت عملی دارند.

یک محفظه کوچکتر حاوی جرم حرارتی کمتری است که بسته به طراحی کوره می تواند گرمایش و سرمایش را سریعتر کند.

یک گزارش صنعتی قدیمی در مورد کوره های پخت دندانی اشاره کرد که برخی از کوره های کوچک می توانند تقریباً 20 تا 50 واحد در هر چرخه پردازش کنند در حالی که چرخه های پخت را به مدت 90 دقیقه ارائه می دهند.

این یک معامله مفید-را نشان می‌دهد.

یک اتاقک کوچک ممکن است برای موارد زیر جذاب باشد:

آزمایشگاه های کوچکتر

موارد مشابه-روز

تولید روزانه کمتر

گرمایش و سرمایش سریعتر

یک محفظه بزرگتر ممکن است برای موارد زیر منطقی تر باشد:

آزمایشگاه های-با حجم بالا

سینی های متعدد

دسته های بزرگتر

آزمایشگاه ها سعی می کنند تعداد سیکل های روزانه را کاهش دهند

ظرفیت مناسب به حجم واقعی تولید بستگی دارد.

خرید بزرگترین کوره موجود به طور خودکار آزمایشگاه را کارآمدتر نمی کند.

در مورد یک کوره بزرگتر چطور؟

کوره های بزرگ زمانی مفید هستند که آزمایشگاه نیاز به پردازش ترمیم های بیشتری در هر چرخه داشته باشد.

به عنوان مثال، Nabertherm در حال حاضر یک مدل LHT را برای حداکثر 30 تاج تکی در هر چرخه و دیگری را برای حداکثر تا 75 تک تاج در هر چرخه، بسته به مدل، فهرست می‌کند.

ظرفیت باید همراه با زمان چرخه در نظر گرفته شود.

به عنوان مثال:

کوره A

20 تاج × چرخه 2 ساعته

کوره B

60 تاج × چرخه 6 ساعته

کوره دوم سه برابر ظرفیت دارد، اما محاسبه تولید روزانه پیچیده تر است.

آزمایشگاه باید موارد زیر را در نظر بگیرد:

تعداد چرخه در روز

زمان بارگیری و تخلیه

زمان خنک شدن

تعداد واقعی ترمیم در هر سیکل

دوره های اوج تولید

بنابراین یک کوره باید بر اساس گردش کار آزمایشگاه، نه تنها حجم محفظه آن، ارزیابی شود.

عنصر گرمایش تنها بخش مهم نیست

هنگامی که خریداران "MoSi2" یا "SiC" را می شنوند، تمرکز کامل روی عنصر گرمایش آسان است.

اما عنصر گرمایش به طور مستقل عمل نمی کند.

عملکرد واقعی کوره همچنین به موارد زیر بستگی دارد:

طراحی اتاقک

عایق

چیدمان عنصر گرمایش

سنسور دما

سیستم کنترل

کنترل قدرت

طراحی سینی

سیستم خنک کننده

این اجزاء بر توزیع دما و نحوه پیروی کوره از چرخه برنامه ریزی شده تأثیر می گذارند.

به عنوان مثال، دو کوره هر دو می توانند از عناصر MoSi2 استفاده کنند اما ساختار محفظه متفاوت و ویژگی های دمایی متفاوتی دارند.

بنابراین:

عنصر گرمایش یکسان لزوماً به معنای عملکرد یکسان کوره نیست.

هنگام مقایسه تجهیزات تولید کنندگان مختلف، ارزش این را دارد که در نظر داشته باشید.

در مورد یکنواختی دما چطور؟

یکنواختی دما عامل دیگری است که شایسته توجه است.

یک کوره ممکن است به 1500 درجه برسد، اما این بدان معنا نیست که هر نقطه داخل محفظه دقیقاً 1500 درجه است.

توزیع دما به طراحی حرارتی کوره بستگی دارد.

هنگام ارزیابی یک کوره، خریداران می توانند بپرسند:

یکنواختی دما چگونه اندازه گیری می شود؟

در چه دمایی؟

چند نقطه اندازه گیری استفاده می شود؟

منطقه زینترینگ موثر چیست؟

آیا کوره در طول آزمایش خالی بود یا بارگذاری شده بود؟

آیا رکورد نقشه برداری دما وجود دارد؟

این سوالات می توانند اطلاعات مفیدتری نسبت به درخواست صرف حداکثر دما ارائه دهند.

یک توزیع کننده چه چیزی را باید مقایسه کند؟

برای توزیع کنندگان، انتخاب کوره می تواند پیچیده تر باشد، زیرا تجهیزات ممکن است به آزمایشگاه هایی با الگوهای تولید بسیار متفاوت عرضه شود.

یک مشتری ممکن است برای 10 تا 20 ترمیم به یک کوره کوچک نیاز داشته باشد.

دیگری ممکن است 50 یا بیشتر ترمیم را در هر سیکل پردازش کند.

دیگری ممکن است بیشتر به پخت سریع اهمیت دهد.

یکی دیگر ممکن است در درجه اول با زیرکونیا با شفافیت بالا- کار کند و تاکید بیشتری بر پیروی از چرخه حرارتی توصیه شده سازنده مواد داشته باشد.

به همین دلیل، من از توصیه یک کوره فقط بر اساس موارد زیر اجتناب می کنم:

قیمت + حداکثر دما

مقایسه مفیدتر شامل موارد زیر است:

پارامتر	چرا مهم است
حداکثر دما	محدوده دمای{0}بالای موجود را نشان می‌دهد
نرخ گرمایش	مربوط به برنامه‌های زینترینگ معمولی و سریع-
عنصر گرمایش	بر قابلیت دما و طراحی کوره تاثیر می گذارد
ظرفیت اتاق	اندازه دسته احتمالی را تعیین می کند
یکنواختی دما	مربوط به سازگاری در سراسر منطقه قابل استفاده است
کنترل برنامه	هنگام کار با چندین ماده زیرکونیایی مفید است
خنک کننده	زمان کل چرخه و مشخصات حرارتی کامل را تحت تأثیر قرار می دهد
قابلیت سرویس دهی	زمانی مهم است که کوره هر روز استفاده شود
قطعات تعویضی	برای عملکرد طولانی مدت-مهم است
مواد پشتیبانی شده	باید با محصولات زیرکونیایی مورد استفاده مشتریان مطابقت داشته باشد

این نوع مقایسه مفیدتر از رتبه بندی ساده کوره ها بر اساس حداکثر دما است.

یک آزمایشگاه چه نوع کوره ای باید بخرد؟

هیچ پاسخ واحدی وجود ندارد.

اگر آزمایشگاه عمدتاً به پخت زیرکونیایی معمولی نیاز دارد، یک کوره مقاومت الکتریکی قابل اعتماد با یک سیستم گرمایش مناسب{0}در دمای بالا ممکن است کافی باشد.

اگر آزمایشگاه حجم کار روزانه بالایی داشته باشد، ظرفیت محفظه و راندمان چرخه اهمیت بیشتری پیدا می کند.

اگر آزمایشگاه به تولید همان-روز نیاز داشته باشد، یک قابلیت پخت سریع-تأیید شده ممکن است مفید باشد.

اگر آزمایشگاه با چندین مارک زیرکونیا کار کند، چرخه دمای قابل برنامه ریزی اهمیت بیشتری پیدا می کند.

اگر آزمایشگاه در حال پردازش زیرکونیای بسیار شفاف است، باید به الزامات سازنده مواد و تمیزی و ویژگی‌های عنصر گرمایش-کوره نیز توجه کند.

تصمیم باید با مواد زیرکونیا و گردش کار آزمایشگاه شروع شود، سپس به کوره منتقل شود.

نه برعکس.

سوالی که قبل از خرید می پرسم

اگر به آزمایشگاهی در انتخاب کوره پخت کمک می کردم، با این سوال شروع نمی کردم:

"چقدر می تواند داغ شود؟"

می پرسم:

«از چه زیرکونیایی استفاده می‌کنید، چند ترمیم در روز سینتر می‌کنید، و چقدر سریع برای پایان دادن به چرخه نیاز دارید؟»

این سه سوال در حال حاضر نقطه شروع مفیدی را ارائه می دهند.

بعد نگاه می کردم:

این مواد زیرکونیا به چه برنامه های پخت نیاز دارند؟

آیا کوره می تواند آن برنامه ها را بازتولید کند؟

واقعاً چند ترمیم را می توان بارگذاری کرد؟

عملکرد کوره در دمای مورد نیاز چگونه است؟

هزینه های نگهداری و تعویض مورد انتظار چقدر است؟

این به ما تصویر واقعی تری از مناسب بودن کوره برای آزمایشگاه می دهد.

یک چیز دیگر: کوره را تنها با سرعت گرمایش انتخاب نکنید

گرمایش سریع جذاب است زیرا می تواند چرخه را کوتاه کند.

اگرچه به طور خودکار برای هر ماده زیرکونیایی بهتر نیست.

برنامه توصیه شده سازنده زیرکونیا باید مرجع باقی بماند.

کوره ای که قادر به 100 درجه در دقیقه باشد به این معنی نیست که هر ماده باید با 100 درجه در دقیقه گرم شود.

به همین ترتیب، کوره ای با حداکثر دمای 1650 درجه به این معنی نیست که زیرکونیا باید در 1650 درجه پخت شود.

کوره طیف وسیعی از قابلیت ها را فراهم می کند.

مواد تعیین می کند که کدام قسمت از آن محدوده واقعاً باید استفاده شود.

افکار نهایی

بنابراین، چه نوع کوره ای برای پخت استفاده می شود؟

برای زیرکونیای دندانی، رایج ترین روش، الف کوره تف جوشی با مقاومت الکتریکی با دمای بالا، با MoSi2 و SiC از جمله فن‌آوری‌های عنصر گرمایشی مورد استفاده در بازار است.

روش‌های دیگر، از جمله مایکروویو و گرمایش القایی، نیز مورد بررسی قرار گرفته‌اند و در کاربردهای خاص، به‌ویژه جاهایی که گرمایش سریع‌تر یا مکانیسم‌های حرارتی مختلف در حال بررسی هستند، استفاده شده‌اند. بررسی‌های تحقیقاتی سیکل‌های مبتنی بر سرعت-پخت و القاء- را با نرخ گرمایش بالاتر نسبت به برنامه‌های معمولی گزارش کرده‌اند.

اما برای یک آزمایشگاه، مفیدترین سوال این نیست که کدام فناوری پیشرفته ترین به نظر می رسد.

سوال کاربردی تر این است که آیا کوره می تواند دما، نرخ گرمایش، زمان نگهداری، شرایط خنک سازی و توزیع دمای مورد نیاز مواد زیرکونیایی مورد استفاده را تامین کند یا خیر.

کوره ای با حداکثر دمای بالاتر به طور خودکار کوره بهتری نیست.

یک کوره سریعتر به طور خودکار کوره بهتری نیست.

یک کوره بزرگتر به طور خودکار کوره بهتری نیست.

و یک عنصر گرمایشی خاص تمام داستان را بیان نمی کند.

وقتی از دیدگاه تحقیق و توسعه به کوره تف جوشی نگاه می کنیم، به سیستم کامل حرارتی نگاه می کنیم.

عنصر گرمایش یک قسمت است.

اتاق یک قسمت است.

کنترل دما یک قسمت است.

برنامه یک قسمت است.

و خود مواد زیرکونیا یک چیز دیگر است.

مناسب‌ترین انتخاب تجهیزات معمولاً انتخابی است که این عوامل را با گردش کار واقعی آزمایشگاه تطبیق دهد.